Kamerstuk 29521, nr. 33, bijlage: Eindevaluatie Militair Noodhulp Hospitaal Pakistan, 23 okt 2005 – 1 feb 2006 (brief van 4 oktober 2006)

Zaterdagmorgen 8 oktober 2005 werden Pakistan, India en Afghanistan getroffen door een sterke aardbeving van 7.6 op de schaal van Richter. Met name de Azad Kashmir en de North Western Frontier Province in Pakistan zijn zeer zwaar getroffen. Nederland heeft van 23 oktober 2005 tot 1 februari 2006 een Militair Noodhulp Hospitaal (MNH) uitgezonden naar Pakistan, om hulp te verlenen aan de slachtoffers van de aardbeving. […] De inzet van het MNH heeft plaatsgevonden in NAVO-verband.

Op 19 oktober 2005 werd het waarschuwingsbevel van de CDS voor de Militaire Noodhulp Pakistan ontvangen door het Mariniersbataljon dat een bijdrage leverde aan de veiligheid rondom de toenmalige verkiezingen in Afghanistan.

Nederland heeft van 23 oktober 2005 tot 1 februari 2006 een Militair Noodhulp Hospitaal (MNH) uitgezonden naar Pakistan, om hulp te verlenen aan de slachtoffers van de aardbeving.

Op 24 oktober 2005 is het verkenningsteam naar het rampgebied afgereisd.

Per 1 februari 2006 hadden alle Nederlandse militairen het gebied verlaten.

De snelheid waarmee het MNH is ingericht, heeft internationaal respect ontvangen. Voor het betrokken personeel is het een zeer intensieve en maar vooral zeer dankbare missie geweest. De dankbaarheid van de Pakistaanse bevolking in het rampgebied was groot.

Al vrij snel na de verkenning was duidelijk dat de volledige capaciteit in beginsel niet zou worden gebruikt. Gezien de cultuur van de bevolking ligt de verantwoordelijkheid van het verzorgen van een patiënt bij de familie.

In relatie tot de kosten van een civiele hulporganisatie, gespecialiseerd in medische zorg, bedroegen de kosten van deze uitzending een substantieel bedrag. Daar staat echter tegenover dat de snelheid en kwaliteit van de geboden zorg hoog was en de lokale medische sector in Bagh heeft kunnen profiteren van de expertise van de Nederlandse medische specialisten.

Voor toekomstige operaties moet bezien worden of het hulpaanbod niet beter moet aansluiten bij het niveau van de normale hulpverlening ter plekke.

Gezien het verschil in cultuur, veel vrouwelijk personeel in het MNH en met de ervaringen vanuit zowel Irak als Afghanistan werd toch voor een eigen Force Protection gekozen. … Deze opzet heeft goed gewerkt en wordt dan ook aanbevolen voor soortgelijke missies.

Door het personeel werd het als storend ervaren dat het persbericht waarin het besluit bekend werd gemaakt al uitging voordat het betrokken personeel hierover was geïnformeerd. Hierdoor kreeg het thuisfront de informatie vanuit de media en niet via de thuisfrontorganisatie of de eigen relatie.