Mijnenjacht in de Rode Zee en de Golf van Suez (NIMH, Encyclopedie internationale operaties)

Tijdens hun werkzaamheden werden de Nederlandse mijnenjagers ondersteund door een F-27 Maritiem patrouillevliegtuig van 336 Squadron van de Koninklijke Luchtmacht.

Voor de klus in de Rode Zee zouden twee pas opgeleverde jagers van de Alkmaar-klasse worden gebruikt: Hr.Ms. Haarlem en Hr.Ms. Harlingen.

Beide schepen waren half augustus 1984 in de Oostzee als deelnemers aan een oefenreis van Mijnenbestrijdingsflottielje 1. Tijdens deze reis ontvingen de commandanten van de twee jagers op 27 augustus het bericht direct naar de basis in Den Helder terug te keren.

Op 22 oktober 1984 vertrokken de Haarlem en de Harlingen naar Egypte. Voor dit land zochten de beide mijnenjagers van 24 oktober tot 19 november vanuit Adabiya in de Golf en de Baai van Suez wederom naar mijnen. Ook dit keer zonder resultaat.

Na een tussentijdse bevoorrading op Gibraltar meerden zij op 6 december 1984 af in het Nieuwe Diep te Den Helder. Hier verwelkomde de Commandant Zeemacht Nederland de bemanningen en reikte hen een collectieve tevredenheidsbetuiging uit.

In de vijf weken dat de jagers vanuit Jeddah opereerden, vonden zij geen mijnen.

Ondanks het feit dat de terroristische groepering Jihad zich verantwoordelijk had gesteld voor het leggen van mijnen, en er koopvaardijschepen door mijnen waren getroffen, vonden de mijnenjagers geen explosieven in de doorzochte wateren.

De deelname van de F-27 had dan ook naar alle waarschijnlijkheid eerder een commerciële achtergrond dan dat de inzet hielp bij het vinden en ruimen van mijnen.

Aantal militairen: 91

Dodelijke slachtoffers: geen

De leiding van de Koninklijke Marine leerde van deze missie dat de mijnendienst de nieuwe Alkmaar-klasse mijnenjagers op korte termijn op volle oorlogssterkte kon uitrusten en dat operaties verder weg van Nederland op logistiek gebied geen noemenswaardige problemen opleverden.